Boston Terrier

Boston Terrier

BostonTerrier uzależnia jak słodycze !

Opis rasy:
Boston Terrier uwodzi nas swoim łagodnym wyglądem, małymi rozmiarami i słodką, uroczą osobowością.Jest cichy,ma spokojny charakter i wielką miłość do swojego pana i domu. przynależnością do grupy IX FCI – Psów Ozdobnych i do Towarzystwa. Jednak w tym małym ciele drzemie olbrzymia energia, zapał do pracy i waleczność, którą dostały w spadku po swoich przodkach – białym terierze, bullterrierze oraz buldogu angielskim. Pierwsze bostony były wystawiane, od lat 70 XIX wieku, jako amerykańskie bullterriery (boston bullterrier, round-headed bull and terrier), choć niezbyt przypominały je wyglądem.Obecnie przynależą do grupy IX FCI – Psów Ozdobnych i do Towarzystwa.

Charakter Boston Terriera to zasługa przodków. Nie posiada on niespokojnego usposobienia, które cechuje tak wiele ras innych terrierów, ani też nie będzie szukał kłótni z innymi psami. Odziedziczył żywy nastrój, duże poczucie własnej wartości i troski o siebie i swojego właściciela.

Wykazuje zawziętość do tępienia wszelkich szkodników. Odpowiednio przeszkolony to idealny stróż w nocy.

Uwielbia wszelką aktywność, jest niebywale sprawny i skoczny, chętnie towarzyszy zarówno w codziennych zajęciach swojej rodziny, jak i spacerach, joggingu, sprawdza się znakomicie w psich dyscyplinach sportowych – frisbee, agility czy nawet posłuszeństwo. Bo Bostonek lubi najbardziej dwie rzeczy – najpierw ostro się wyhasać, a potem przytulić i spać blisko człowieka – czy to na kolanach, czy przytulony obok czy głęboko ukryty w łóżku pod kołderką.

Z uwagi na swoją aktywność i potrzebę ruchu bostonek nie powinien zostawać zbyt długo sam.
Znudzony, niewybiegany, samotny albo stanie się smutny albo – co bardziej prawdopodobne – sam zorganizuje sobie czas i zajęcie. A w tym temacie ten mały piesek jest bardzo pomysłowy i niewiarygodnie skuteczny. Rozszarpane zabawki, poduszki, wyposażenie domu, sprzęt TV i agd, a nawet całe meble to doskonała rozrywka dla „porzuconego” bostończyka. Nie nadaje się więc dla osób, dla których spacer to rundka wokół bloku lub pracujących całe dnie.

Bostonek chętnie zaprzyjaźni się z innymi zwierzętami, jednak należy zapoznać go z nimi w miarę szybko, gdy jest szczeniakiem i stopniowo obdarzać zaufaniem. Przypadkowe spotkanie np. na spacerze może zakończyć się zarówno zabawą jak i niestety agresją ze strony naszego pupila, który spróbuje odpędzić innego psa z uwagi na zazdrość lub wręcz próbę obrony swojego stada. Bo bostonki to psiaki żywe, energiczne i impulsywne, których dusza nadal jest zdecydowanie większa niż ciało.
W stosunku do przodków obecny boston terier jest psem mniejszym, bardziej eleganckim i szlachetnym. Zazwyczaj jego waga zawiera się w przedziale 7÷9 kg (wzorzec jednak przewiduje trzy przedziały wagowe: poniżej 6,8 kg, od 6,8÷9,1 kg i od 9,1÷11,4 kg). Wzrost bostończyka nie jest określony, główny nacisk położony jest na proporcje, ogólne wrażenie, kształt głowy, inteligentny wyraz i prawidłowe umaszczenie. Boston Terrier jest również zwany Amerykańskim Gentlemanem nie tylko z racji na usposobienie (a może nawet w ogóle nie z tego tytułu), a charakterystycznie rozmieszczone białe znaczenia na ciemnym (czarny, pręgowanym lub foczym) tle, które nadaje specyfikę rasie i upodabniają właśnie do dystyngowanego pana ubranego w elegancki czarny smoking z białą koszulą.

Hodowla Boston Terriera

Hodowla boston teriera to spore wyzwanie. Suczki zwykle maja dość nieliczne mioty – średnio 2÷4 szczeniaki, najczęściej poród odbywa się na drodze cesarskiego cięcia, odchów szczeniąt z uwagi na krótką kufę i tendencję do syndromu pływającego szczenięcia jest dość trudny i wymaga sporego zaangażowania i pomocy. Sporadycznie występują rozszczepy podniebienia i przepukliny. Przez kolejne tygodnie odchowu pojawiają się kolejne trudności – szczątkowe ogonki mocno się skracają, po otwarciu oczu można odkryć że jedno lub oba są niebieskie, jeszcze później problem mogą sprawiać uszy, które nie chcą stać, braki w uzębieniu czy pojedyncze szczeniaki rosną zdecydowanie wolniej niż reszta miotu i przejawiają cechy miniaturyzacji. Również już podrostki, wcześniej bardzo zgrabne i dające nadzieję na późniejsze sukcesy w ringu, nagle zmieniają proporcje i robią się zbyt krótkie lub zbyt długie czy dotąd piękna linia grzbietu przekształca się w karpiowatą. Boston to taka mała zagadka – mając 10 tygodniowe szczenię nadal nie ma się pewności „co z tego psiaczka wyrośnie”.